Skriuwlab

Skriuwlab, it begjin

  • Korona: is It Ferbeane Boek ferbean?

    17 december 2020

    Korona: is It Ferbeane Boek ferbean?

     

    Dit jier hat foar my twa boeken opsmiten: ‘Sis my wa’t ik bin’ en ‘It Ferbeane Boek’. In geweldich jier, soe’st sizze. Mar nee, beide boeken kamen út yn de tiid dat it lân op slot wie. ‘Sis my wa’t ik bin’ hie presintearre wurde sild op 15 april, de Fryske befrijingsdei. En yn de wike dat ‘It Ferbeane Boek’ útkaam, gie de boel wer ticht. Om dy de triennen út de kop te janken, ek al om’t ik net sa’n rappe skriuwer bin.

    It is sa’t it is, wy binne mei in soad dy’t der krekt sa foar stean of minder. Mar… wolst noch in moai boek ha yn de krystfakânsje, de lockdown, de wintersliep of ast earne yn ‘e wacht sitst, dan kinst ien fan dy boeken fansels bestelle. Der binne boekhannels dy’t besoargje – op ‘e fyts of mei de post, stypje harren. Bestel tillefoanysk of fia de webside. Fia de útjouwer kin it ek. Lit dy (en de bern as dy der binne) ferrasse.

    Lês it jier út of begjin dermei. Want wat der ek ferbean is, It Ferbeane boek net!

    It Ferbeane Boek

     

    Hanneke de Jong
  • It is der: It Ferbeane Boek!

    11 december 2020

    It is der: It Ferbeane Boek!

     

    Foar in skriuwer is it altyd in momintsje; it doaske of de doaze, dat hinget fan de dikte fan it boek ôf, leit stiif ticht foar dy op ‘e tafel. En al witst wat deryn sit, dochs hast wat fan spanning by dy. Hoe sil it der yn it echt útsjen? Bist tefreden of sjochst fuort op it omslach in loeier fan in flater stean? Hoe tûkt it, hoe fielt it?

    Do setst it mes deryn, yn de doaze fansels, en efkes letter hast it yn hannen. Dyn boek. It Ferbeane Boek! Sjochst dat it tafallich echte krystkleuren hat, read mei grien. Dat docht it goed ûnder de krystbeam!

    Mei dit boek silst grif noflike krystdagen ha, en spannende en mei humor. Lês it, lês foar, oan bern, skoalbern, bernsbern, oan dysels!

    It leit no yn ‘e winkel! En sa net, bestel it dan, oant yn alle boekhannels yn Fryslân dit boek keapsjoch leit te wêzen. In protte wille dermei en Noflike Feestdagen!

    Hanneke de Jong
  • Ynkoarten: It Ferbeane Boek (2)

    1 december 2020

    Ynkoarten: It Ferbeane Boek (2)

    Oare wike, krekt nei Sinteklaas, mar rojaal foar de krystdagen, komt myn nije boek út. In boek om kado te dwaan, foar kryst of de krystfakânsje, foar elk dy’t in aaklik jier achter de rêch hat of gewoan foar dysels, om op te fleurjen. Want fan in moai boek knapst altyd op. Wêr giet it oer?

    Fedde is 8 en sit yn groep 5. Alle oare bern fan de klasse lêze en hy net. Hoe kin dat? Juf en heit en mem ha gjin idee. Fedde is net dom, al fynt er dat sels faak wol. Fedde kin oare dingen: rekkenje en foaral tekenje. As de oare bern in opstel skriuwe, tekenet hy in stripverhaal, want fantasy hat er genôch.

    As er fan mem in pantsje sop bringe moat oan de (aparte) buorman sjocht er in hiel âld boek lizzen, mei in sulveren slot derop. Dat boek wol er daliks beetpakke. Foar it earst soe er sels lêze kinne wolle. As er de hân der nei útstekt komt buorman krekt de keamer yn en snaut: ‘Wat moat dat? Dat boek is foar dy ferbean!’

    It boek lit Fedde net los, hy wol der yn sjen en leafst lêze. Mar der sit gjin kaike by en hy kin net lêze. Wa soe him helpe kinne?
    Hy freget Feyza, dy’t by him yn ’e strjitte wennet en by him yn it lokaal sit. Sy wit wol fan syn lêsellinde. Se wol him helpe mei It Ferbeane Boek, mar allinnich as sy him lêzen leare mei. Dat prate se ôf.
    Op in dei freget buorman oft er op de poes passe wol. Dat komt goed út! Dy middeis geane Fedde en Feyza tegearre nei syn hûs. En wat se dan fine…

    It Ferbeane Boek is geskikt foar lêzers fan 8 jier ôf, mar it is ek in moai boek om foar te lêzen. Troch heit of mem, pake of beppe of yn de klasse. It is in boek mei humor, spanning en in protte fantasy. En net te ferjitten: mei prachtige yllustraasjes fan Monique Beijer!

    Hanneke de Jong
  • Ynkoarten: It Ferbeane Boek (1)

    27 november 2020

    Ynkoarten: It Ferbeane Boek (1)

    De wike nei Sinteklaas komt myn nije berneboek út: It Ferbeane Boek. Oer Fedde fan 8 dy’t noch altyd net lêst. Hoe kaam ik der by om dat te skriuwen?

    Fan 2015 oant begjin 2018 wie ik skoalskriuwer op ferskate plakken yn Fryslân. Yn ús provinsje wurken de skoalskriuwers, wy wiene hjir op in stuit mei 10, twatalich. In lyts healjier gie in berneboekeskriuwer nei in skoalle ta om mei trije klassen, tiim en âlden te wurkjen oan lêzen en skriuwen en taal. Net fia de gewoane lesboekjes, mar op in manier dy’t dy skoalskriuwer en de skoalle belangryk fûnen. Mear oer de skoalskriuwer op De Schoolschrijver, de Stichting út Amsterdam dy’t bern taalsterk meitsje wol.

    Ik fûn it geweldich om te dwaan, om te wurkjen mei myn beide leafdes, skriuwen en ûnderwiis. Trettjin lessen jûch ik, oer lêzen: grappige boeken, spannende boeken, yndrukwekkende boeken. Ut in kiste fol boeken koene de bern mar kieze en hiene wy it der oer. En wy skreaunen. Oer de sinnen (sintugen), oer spannend skriuwe, oer begjin en ein, knutselmearkes en oer wat net. Om in foarbyld te jaan lies ik dy iene klasse, de bern sitte no al op it fuortset ûnderwiis, in stikje foar fan in ferhaal dat ik oan it skriuwen wie. Dat waard it begjin fan dit boek.

    Der kamen oare boeken en oare saken tusken, mar yn myn holle wist ik dat ik fan dit begjin in boek skriuwe woe. Nei ‘Heksegrytta’, dat yn 2017 útkaam, bin ik deroan begûn. It ferhaal gie gauris mei my op ’e loop, dat hie ik wol yn ’e gaten, want de drokke holle fan dizze skriuwster wist net altyd krekt wannear’t se ophâlde moast of krekt noch efkes fierder gean koe. Gelokkich tocht de útjouwer mei en krige ik, doe’t ik myn aai lein hie, stipe fan in redakteur. In redakteur besjocht dyn wearloaze bleate berntsje kritysk en mei leafde, en tegearre bepopken wy it ferhaal oant it ús beide nei it sin wie. De tredde fee wie de yllustratrise, dy’t prachtige tekeningen derby tsjoende: Monique Beijer.

    No is it by de drukker en 8 desimber leit it yn ’e winkel. Oare wike mear!

     

    Hanneke de Jong
  • Simmers

    26 augustus 2020

    Simmers

    De lêste simmers wiene net as eartiids. Gjin fakânsje nei Frankryk of Sweden, wol nei Gaasterlân dêr’t it noflik is, mar foar my gjin fakânsjeplak. Yn Gaasterlân skriuw ik meastentiids en ik wit dat dat lúks is. Fakânsje is foar my echt fuort. De ôfrûne jierren kaam ik net fierder as it MCL, dat ik foar dit jier mar myn simmerhotel doopt ha. Men soe der sin oan krije.

    De ôfrûne jierren betsjutten foar my in grutte renovaasje fan heupen en knibbel(s). En nije boeken! Tusken de operaasjes, it rêst nimmen, oefenjen en trenen troch is der gjin bettere ôflieding as skriuwen. Heksegrytta, De Bonsterkes, Yn ‘e rimboe en Sis my wa’t ik bin ha de ôfrûne jierren foar ferdivedaasje soarge. Benammen it wurkjen oan De Bonsterkes yn it jier dat ik mei in longûntstekking fan La Palma kaam, – myn alderlêste echte fakânsje dy’t dêr yn it sikehûs einige – brocht my wille yn dy simmer mei ûndersiken en by de wâl op klauterjen. De Bonsterkes holpen my der trochhinne. En ek it lêste boek, dat kommende hjerst útkomt, dêr’t ik my útlibje koe yn myn fantasy, makke dat der fleur wie as ik der ris trochhinne siet. De yllustrator is no dwaande mei de tekeningen en wat bin ik benijd! Ik sjoch út nei de hjerst!

    Kommende freed is de twadde knibbel oan bar. Dan hat de sjirurch syn ‘karreetsje’ makke. Foar de fjirde kear opknappe, oefenje en trene en hooplik echt better wurde sadat ik sûnder al tefolle pine kuierje kin en, wêr’t ik o sa nei útsjoch, wer fytse kin. Net allinnich kin, mar ek doar. No is de balâns fuort, ik kin min stjoere, en op de slingerpaadjes yn moai Gaasterlân is dat fan grut belang.

    Ik hie it deroer mei de fysio: hoe lear ik dat fytsen wer? Mei fertrouwen op- en ôfstappe, ek as der ynienen in bist of in bern foar de tsjillen springt? Gau remje en ôfstappe, ik kin it net mear en fertrou my net mear. Gjin punt, sei de fysio, wy ha in rinfyts op ‘e praktyk. Rinfyts. Ik tink oan jongste beppesizzer op har houten rinfytske. Dan kinne wy aanst tegearre… ik sjoch it foar my! Moat altyd wêze, sei ik tsjin de fysio.

    Oaremoarn giet it oan en ik bin der klear foar. Dan hoopje ik oare jier wer ris op fakânsje te kinnen. Want o, ik wol noch sa’n soad!

    Hanneke de Jong